Tsegmee’s mind

Вау…(WOW) сүүлийн нэг сар юу юу ч болоод өнгөрөвдөө. Хэд хэдэн үйл явдал ах баагийг дайрчих шахаад өнгөрлөө гэм хөөш. Ямартай ч эдгээр үйл явдлын шуурган дундаас маньд хамгийн их хайр ивээлээ хүртээсэн зүйл бол яах аргагүй энэ семестер-ээ сурлагын онц сайн дүнтэй, талархалын бичигтэй, үлээвэр найрал хөгжимтэй дуусгасан явдал байлаа гэж. хэхэхэ (1 дүгээр үйл явдал). Уянгын халил шүү энэ бол. Хаая бас бичиж байхдаа, ах баагий давсалж юуны магад, тэр үед нь “яаж байна муу золиг минь!” гээд түнжин толгойг нь тоншоод аваарай даа, та. хэхэхэ. За тэр юукэв. Үнэнийг өчихөд блогдоо оруулах юмсан, олон түмтэйгээ хуваалцах юмсан, шагнал урамшуулал хүртэж юуны магад гэсэн сэдвүүд нэлээд хэд байгаа л даа. Гэхдээ ах баагий сүүлийн хэдэн долоон хоногт ч ёстой л хөл толгойгоо ялгахгүй болтлоо, унан босон гүйлээ байна. хэхэхэ за гүйлээ ч гэждээ, тэгэж худлаа бүлтрээд яахав: унах үедээ шороо бучигнуулаад л унадийн би, босох үедээ бол бас л шороо бучигнуулаад л босдийн би. Гэхдээ сүүлийн үед өөрийгөө ажаад байхнээ, овоо нэг юм энэ их олон бэршээлдээ бие махбодь нь дасан зохицоод тэр үү, унахдаа ч тэр уйлахгүй босоод ирэх нь олон, босохдоо ч тэр сэтгэл нь хөөрөөд тэнгэрт нисэх нь цөөн болж. Хамар хашааны эмээ, өвөө нар намайг одоо л нэг юм том болох эхнийхээ шатыг тавьж байна даа хэмээн өхөөрдөн ярьнам. Ай даа, нэг үе ч ёстой л сулралтай жинлүүр шиг л нэг унахаараа худгын ёроол хүртэл нь унадаг (тэр нь олон), хааядааа зайлуул, нэг босохоороо тэнгэрт тултал пуужинддаг (тэр нь цөөхөн) байж билээ. Сулралтай жинлүүр гэхээр хахаха эвгүй сонсднуу өнгөт одоо ? надад ч гэсэн арай эвгүй юм шиг санагднам. За яадаг юм тээ. Бас нэг өөрөөр тайлбарлахад, энд ирэхээс өмнө миний муу амьдрал ч – ээдээ мөн хэлбэлзэлтэй байж билээ. Яг л нөгөө зүрхний бичлэг хийдэг аппаратны зураас шиг гүэй мөн огцом огцом дээш, доош болдог байж билээ.
Тэгээд ах баагий хаая даа зуухныхаа дэргэд суугаад, өнгөрсөн амьдралаа эргэцүүлэн бодож байхад хүн амьдралдаа унасан ч, сэхсэн ч баланcтай (дарж тоглож) за уналаа гэхэд шүдээ зуугаад босоод ирдэг чадвартай байх хэрэгтэй юм байна гэдгийг голдоо ортол ухаарлаа байна.
Хээээе нэг мэдсэн чинь яриандаа халуураад гал дээр сүү тавьсанаа мартчиж байна. Одоо бүүр дэврээд хачин юм болж байгаа. Ингэдэг хөгшин шүүдээ би гэж. хэхэ. Жич: Жаахан тодруулж хэлбэл гал дээр тавьсан сүү гэдэг нь – бичих гэж байсан зүйлээ хэлж байгаа юм. Дэврээд хачин юм болж байгаа байх гэж – сэдвээсээ хадуураад явчиж гэж байгаа өчүүхэн санаа агуулнам би.
Ач хүүгийнхээ тусламжтайгаа эргэн сэдэвтээ ороод авлаа шүү. За хичээлүүдээ толгой дарааллан цааш нь харуулсан явдал бол өнгөрсөн хэдэн долоо хоногт болсон онцлох мэдээ байлаа. За тэгээд бас нэг сонирхолтой гэмээр юм уу нэгэн баяр бусдын нэгэн адил ах баагийг тойролгүй дайран өнгөрлөө гэм хөөш. Энэ бол маний өөрийнхөө хүчээр төрсөн өдөр байлаа гэж (2 дугаар үйл явдал болой). Ээжийн хажууд ингэж хэлүүл алуулсаан хахахаха. хэлж болохгүй шүү! Хэрэв хэлчих юм бол, би ч нөгөө Aглу шиг л бөгсөө гаргаад, уйлаад очихоос өөр аргагүй болийшүү. хэхэ.
Сурважлагч: Уучлаарай, CNN-ийн сурвалжлагч Умхум байна. Таниас нэг асуулт асуух гэсэн юм.
Ах баагий (БИ): За тэгдээ одоо яалтай билээ ийм олон сурвалжлагч бүчээд хаашаа ч зугтаах боломжгүй байгаа юм чинь. Асууудааа…
Сурвалжлагч: Тэгээд эрхэм гишүүн таны төрсөн өдөр ямархуу болж өнгөрсөн бэ? Та бидэнд энэ онцгой үйл явдлынхаа талаар газар дээрээс шууд санан дурсаач плиз…
Би: Хэээе! нээрээ тэр өөрийнхөө хүчээр төрсөн өдрийн баяр нижгэрдүү намууyхан болсоон. Эх нутагтаа байгаа аав ээж, элгэн садан, ирээдүйн хань ижил, төрөөгүй байгаа үр хүүхдүүд, ач зээ нартайгаа өглөө нь утас улайтал, амаа хататлаа яриад, орой нь энд байгаа ах эгч нартайгаа Итали ресторанд үдшийн зоог (ямар ч байсан шпагетти, гэхдээ их гоё урт нэртэй байсан юмаа. ямар юмны өндөгтэй, сармистай, мөөгтэй, гоймонтой гэлээ дээ – нээрээ тэр шпагетти чинь, нүгэлгүй олон төрөл байдаг юм билээ дээ) барьж, дараа нь Америкийн хамгийн том кинотеатр болох “Хамгийн том синема”-д орж Дэлхийн хамгийн цөөхөн оронтой тив болох “Австралия” тивийн нэрээр нэрлэгдсэн кино, ший үзэнгээ попкорноор амныхаа зугааг гаргаж, ах эгч нартайгаа шивэр авир хийн, сэтгэл багтам үзсэн болой. Тэр Николь бүсгүйн үзэсгэлэтэйг яаана, Тэр Х-манд тоголдог залуугын булчинтайг яаана. Гарж ирээд л мань Австрали явчаад ирлээ хэмээн баярлаж, зарим нь биднийхээ үгэнд итгэж, хий хоосон өөрсдийгөө хууран дэвхцэж байж билээ.
За тэгээд яахав киноны дараа, амьдралын жам есоор бүгдээрээ л гэр гэрлүүгээ яарцгааж, нөгөө эрхэм хүндтэй байсан, өөрийнхөө хүчээр төрсөн залуу чинь нэг мэдэхэд Рашаантын 18-д чичааныхаа дэргэд ганцаар зогсном. Сэрүүн салхи сэвэлзэж, заг бут урдуур өнхөрнө, …. төсөөлж байна уу….
Гэхдээ л Цэгмээ хүү дотроо хичээлээ дуусгасан шүү! гэж бодохоор, цаанаа л нэг баяр баясгалантай байгаа нь булбарайхан нүүрэн дээр нь тодхон мишээж байлаа гэж. хахахахаха. За цаашаа явах уу яахуу ? ааайн ? хэхэхэхэ татлаа шүү би энд, шалан дээр тийчилж байна..хэхэ…Тэгээд ч одоо энэ харанхуй шөнө хэн намайг тоох билээ, бүгд гэр гэртээ ороод хаалгаа хав түгжээд авсан юм чинь, ямар гудамжаар “Би өөрийнхөө хүчээр төрсөн шүү энэ өдөр!!!” гээд зүрхээ балбаад, тарзаандатлаа нь биш. Хайрт чичаанаа хөлөглөөд гэрийн зүг гэдэн годон. Ойр дотныхон маань сайхан баярлуулсооooн намайг зайлуул, гэхдээ одоо өөрөө өөрийгөө баярлуулна хэмээн бодож Цэгмээ хүү 7/11-ийг (24-н цагийн дэлгүүр байдий) зорьлоо. Өнөө шөнө нэг сайхан бодож санах зүйлгүй, хүйтэн пиав шимсэн шигээ сууя хэмээн бодон өөрийн уух дуртай Самуэл Адамс 6 пак авлаа шүү.
Яаанаа энэ түүх дуусахгүй нээ. Яадаж байхад төгсгөлийг нь яаж хийхээ мэдэхгүй байшдээ. авраарай….хэлп….помогите….ах тунг….. хахаха сүүлийнхийг нь бүлтэрсэн шүү. олон хэлтэй харагдах гэж сагсуурсан нэг хэлбэр бөлгөө. Тэгээд гэртээ ороод сайхан 2 хөнжилөө давхарлан нөмөрж сууж байгаад, үнэнч анд цахим машинаа асаагаад, хүйтэн пиаваа ширээн доогуураа тавьжийгаад суусан юмдаа би…. конец
Хүчээр дуусгахгүй бол болохгүй болоод албаар авцалдаагүй төгсгөл хийсэн болой. За 2 үйл явдлаа хүүрнэчихэв үү? Хичээл, Хүчээрээ төрсөн өдөр тээ. За лекцээ цааш нь үргэлжлүүлье. Жаргал дагаж зовлон гэгчээр бас нэг бичкээээн хар толбо ах баагийд хөөөрхөөөн гэгч нь шанаа өгдөг байшт.
За байз…2008 оны өвөл юмсан даг… За байз Кристмас болох гэж байсныг бодоход 12 сар юм байхдаа бодуул… Нөгөө эдийн засгийн хямрал нь ах баагийд шанаа өгснүү яасан нэг өдөр түр завсарлаад байсан нэг ажлын маань мэнэжер утас цохилоо шүү. (3 дугааааааар бүлэг) Хүүе хаая, яав ийв гэсэн одоохондоо ажлын байр байдгүй ёстой уучлаарай жаахан хүлээгдэх юм шиг байна гэсэн хариу сонслоо… гол харлааад л явчлаа… яааанаа ийнээ гэсэн чинь би чинь 2 ажил хийдэг гэдэгээ гэнэт санав. хахаха. Нэг ажил нь түр зогсоход, нөгөө ажил нь алтан багана мэт, Александрын баганаас өндөр мэт, дүнхийн зогсном… эээ дээ… ганц ажилтай байсан болуу?…энэ шуурганд хийсэх байлаа хэмээн… гонсгор ч гэсэн бичкээн сэтгэл уужрив. Гэхдээ үүгээр зогсохгүй ээ, ах баагий дээд шүүхэд давж заалдахаар өргөгдлөө өгчих санаа агуулнам. Юун төлөө хичээлээ дуусгасан билээ, дараа долоо хоногоос эрчимтэй ажлын байрны эрэл хайгуулд Кусто ахынхаа заасан замаар урагшаа!!! хэхэхэ.

За болий болий хахахха элэг хөшлөө… Одоохондоо ингээд бичлэгээ өндөрлье байз… Дараа зав гарахаараа үргэлжлүүлж ч магад, үргэлжлүүлэхгүй шоооол өөр юм бичиж ч магад шүү…. Би чинь хэдэн хормын санах ойтой хүн шүү… нөгөө Дрю шиг хэхэхэхэхэхэ

За түр бая гайз, Си Я